مهدی دمی‌زاده

 

بدرقه

 

کمی حوصله‌ی ثانیه‌ها، سر رفته

          و من،

            -در ایستگاهی که رفتنت را دویدم-

                                   با دستی بغض کرده‌!

              آسمان را

      همچنان نوازش می‌کنم

چه حس ِ تُرد و غریبی‌ست

       تکرار این راه رفته

در سوتِ قطاری که بغض می‌کند

         و بغض ِ قطاری که سوت می‌شود!

"به امید دیدار"، آخرین کلام نگفته‌ی توست

                              که در شیشه‌ها بخار می‌شود ...

 

مهدی دمی زاده

http://cherk-nevees.blogfa.com

/ 1 نظر / 6 بازدید