مهدی دمی زاده

 

سکوت شعر من

درین کُمایِ زندگی

     که نبض ِ لحظه در سکوت شعر ِ من نمی‌تپد

          کسی صدای ِ لهجه‌ی قدیمی ِ مرا

              که بوی ِ آب و کاه‌گِل می‌دهد، شنیده است ؟

تار و پودِ این صدا

          بوی ِ داغ ِ نانِ تازه می‌دهد که مادرم

               به شوق ِ دست‌رنج ِ مردِ خانه‌اش

                   و عشق ِ کودکانِ خویش، پخته است

صدا، صدایِ زندگی‌ست

    صدای ِ آب و گِل که سهم ِ خاکی ِ من از

                          تمام کوچه‌های بچه‌گی‌ست

                             صدایِ گرم ِ چای و داغ ِ نان و حرمتِ نمک!

کسی دگر مرا به نام ِ کوچکم صدا نمی‌زند

               کسی به شوق ِ لهجه‌ی قدیمی‌ام

                         مرا به نام کودکی صدا نمی‌زند .

مهدی دمی زاده

http://cherk-nevees.blogfa.com/

/ 13 نظر / 9 بازدید
نمایش نظرات قبلی
محمد(سلام بر زندگی)

ممنونم از شعر قشنگی که انتخاب نمودید . دست شما و آقای دمی زاده درد نکنه .احسنتم[فرشته][لبخند]

شادن

سلام فریده ی نازنین [گل] خوندمت و لذت بردم ... ممنونم بانو دلت شاد و شادی هایت پایدار یا حق

سوسن حیاتی

پاهای خسته و تاول زده ام را به سختی حرکت می دادم از سه متری تابلویی رو می دیدم ،از شوروشوق اینکه روش چی نوشته یه قدم بزرگ برداشتم .آخ... ، سلام و هزار و یک آرزوی زیبا برای شما با کاری برای خرمشهر آزاده به روزم و چشم به راه شما .

سوسن حیاتی

پاهای خسته و تاول زده ام را به سختی حرکت می دادم از سه متری تابلویی رو می دیدم ،از شوروشوق اینکه روش چی نوشته یه قدم بزرگ برداشتم .آخ... ، سلام و هزار و یک آرزوی زیبا برای شما با کاری برای خرمشهر آزاده به روزم و چشم به راه شما .

آرزو اولیازاده

سلام مهربانم بسیار زیبا بود ممنونم از تعریفاتتان درباره عکسها اما همه اینها هنر دست خالق ماست از او سپاسگذار باشیم دوستت دارم لاله واژگون[قلب]

مهدی دمی‌زاده ( كاغذ بي خط )

سلام دوست عزيز ... "آسمان خونين بود..." به روزم و منتظر... ---------------------------- ممنون از لطف هميشگيتون در خصوص نوشته هاي من ...

شادن

سرود چشم های همزبان ، عشق دلیل گریه های بی امان ، عشق شکوهِ خاطرات نازنینان نیاز دست های این و آن ، عشق سلام دوست نازنینم[گل] برای عرض ادب خدمت رسیدم بانو . دلت شاد و شادی هایت پایدار یا حق

فرزاد

قفسی باید ساخت هرچه در دنیاگنجشک و قناری هست باپرستوها وکبوترها همه را باید یکجا به قفس انداخت روزگاریست که پرواز کبوترها ممنوع است که چرا به حریم حرم جتها خصمانه تجاوز شده است مشیری